شایان آریان‌نیا، کاسپین‌خبر: در گرمای تند آفتاب و بین ردیف‌های سویا که هنوز رطوبت شبانه را در خود داشتند، رضا احمدی، یکی از کشاورزان باسابقه گلستان، درباره مشکلات کاشت سویا صحبت می‌کند.او بیش از ۱۵ سال است که به کشت این محصول مشغول است اما معتقد است سویا همچنان محصولی مظلوم در بین کشت‌های منطقه به‌شمار می‌رود.
می‌گوید:
«سویا محصول کم‌توقعیه، هم به خاک کمک می‌کنه، هم برای سلامت مردم خوبه، اما هیچ حمایتی درست و حسابی ازش نمی‌شه.هر سال با هزار امید می‌کاریم و آخر فصل یا بارون دیر میاد یا سم خوب گیر نمیاد یا قیمت محصول پایین‌تر از هزینه درمیاد.»
رضا درباره بذر و نهاده‌های کشاورزی هم گلایه دارد:
«بذر خوب نداریم.اونایی هم که هست قیمتش بالاست یا دیر می‌رسه.نهاده‌هایی مثل کود و سم باید در زمان خودش دست ما باشه، ولی بیشتر وقتا توی اوج نیاز، بازار خالیه یا قیمتش چند برابر شده.اینطوری چطوری می‌خوایم کشاورزی کنیم؟»
از حمایت‌های دولتی که حرف به میان می‌آید، کمی مکث می‌کند و سپس با نگاهی انتقادی ادامه می‌دهد:
«سال‌هاست حرف از خودکفایی در دانه‌های روغنی می‌زنن، ولی موقع عمل که می‌شه همه چی رو می‌سپارن به بخش خصوصی.ما کشاورزیم، نه تاجر.نمی‌تونیم هر سال با ریسک بالا بریم جلو.اگه دولت تضمینی نمی‌خره یا خریدش رو دیر انجام می‌ده، کشاورز ناچار می‌شه محصولشو ارزون بده به واسطه‌ها.»
یکی دیگر از مشکلات اساسی، نبود صنایع تبدیلی و کارخانه‌های فرآوری در منطقه است:
«اگر کارخونه روغن‌کشی یا خوراک دام در خود استان باشه، هم ارزش افزوده بالا می‌ره هم هزینه حمل‌ونقل کم می‌شه.ولی الان باید محصولو بفرستیم جاهای دیگه، تازه اون‌جاها هم قیمتو پایین می‌زنن چون دست بالاست.»
از او درباره بیمه محصولات هم می‌پرسم.با لبخند تلخی جواب می‌دهد:
«بیمه؟ بیشتر شبیه شوخیه!یا شرایطش خیلی سخته یا وقتی خسارت می‌دی، پرداختش می‌ره برای یک سال بعد.امسال مثلاً بخاطر آفت، نزدیک به ۳۰ درصد محصولمون آسیب دید، ولی هنوز کسی نیومده یه بازدید ساده بکنه.»
در پایان از امیدواری‌اش برای آینده می‌پرسم.شانه بالا می‌اندازد:
«اگه شرایط درست بشه، سویا می‌تونه جای خودش رو توی کشاورزی گلستان باز کنه.هم بازار داره، هم نیاز داخل زیاده.فقط باید یه فکر درست برای حمایت از کشاورز بشه.ما حاضریم تلاش کنیم، به شرطی که دیده بشیم.»
http://www.caspiankhabar.com/95501
برچسب‌ها
